ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΙΒΑΔΑΣ - ΕΝΤΕΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ















Ολικό Ποίημα


Σαν να μεταφράζεις
ξύλινα άλογα

Συναισθηματικός πληθωρισμός
Ο Θεός τη Νύχτα

Μια πρόκληση που σκοτώνει
Τα βαμβακερά των γυναικών
Παρουσίες

Το κλάδεμα των χεριών των ματιών
και των πεύκων
ακόμη και των ζωών

Το γρηγορότερο δυνατό

Σαν να μιλάς την γλώσσα
ανθρωποφάγων ψαριών /

Δεν χρειάζομαι εργαλεία
Τύπους
Κομψότητα
Κοινά δικαιώματα

Σαν να παραείναι τα ρεκόρ
μια νέα εργασία
για μένα

Αστερίσκοι οβελοί
Τα λάθη των τεχνών
Σε ποιον αρέσουν τα quadrivium

Βρισκόμαστε πίσω από ποίημα.


Η σιωπή τρέμει πάνω στο χλομό μου χέρι

Η σιωπή τρέμει πάνω στο χλομό μου χέρι
εσωτερικά κόρνες γκονγκ καμπάνες

ο ήλιος ένα παρντόν πάνω απ’ το σκοινί
και το σαπούνι•
και εκεί οι ανοιχτοί μηροί

της σιωπής ριγμένοι
και το χέρι μου γράφει
αυτό που απ’ τον θεό λείπει

σκέφτομαι πια την αλληλογραφία
ταχυδρομικούς σάκους σε υδροπλάνα

βροχή άρχισε να πέφτει
η σιωπή μού σκουντάει ξανά το χέρι.


35.
Πάνε έντεκα λεπτά
αφότου το κάναμε•
τρέχεις στο ραντεβού
σε περιμένουν έργα τέχνης
στο βλέμμα σου εκτιθέμενη ανταλλαγή.
Έχω μείνει στο κρεβάτι
καπνίζω ήσυχος σαν πλοίο υπερατλαντικό
στο βάθος του ορίζοντα
που κόβεται απότομα από του πράσινου
στηθόδεσμού σου
τα τροπικά νησιά.


45.
Συνάντησα μια φίλη μ’ ένα μωρό στη αγκαλιά.
Της είπα πότε πρόλαβες και το ‘κανες;
Μεγαλώνουμε, μου είπε, κοίταξέ το:

Σ’ έξι μήνες θα ξυρίζεται
Σ’ ένα χρόνο θα γαμήσει!

Και ο Μάρτης έλαμψε.

Τούτη η κουβέντα
Κρατήθηκε.


48.
Μπαίνω στην εθνική βιβλιοθήκη -
Αυτός είναι από μόνος του ένας καλός στίχος.
Συζητούν για το τελευταίο νόμπελ χαμηλόφωνα.
Η υπάλληλος πρώην τοξικομανής τώρα
χειρότερη μ’ εκείνα τα πιασμένα μαλλιά
Και του τσακαλιού το βλέμμα.
Λέω, πού μπορώ να βρω αυτό και
Θα ήθελα οπωσδήποτε να κοιτάξω κι εκείνο.
Μου λέει δεν γίνεται τίποτα απ’ τα δύο,
Το ίδρυμα τελεί υπό ανακαίνιση.
Μπορείτε όμως αν θέλετε
Να μου υπογράψετε το τελευταίο σας βιβλίο
(με αναγνώρισε).
Το στυλό σταματάει να γράφει και
Τ’ όνομα μου διαβάζεται ως τη μέση.
Πιέζω τη μύτη μα εκείνη μου λέει δεν πειράζει
Καλό είναι κι έτσι.
Βγαίνω και ο σκύλος που με είχε ακολουθήσει
Απέξω περιμένει.


49.
Οδηγίες χρήσης:
Όλοι τη γνωρίζουν καλά.
Ή τουλάχιστον κάπου την έχουν συναντήσει.
Χρήση εσωτερική,
η μακροχρόνια χρήση
Θα πρέπει να αποφεύγεται είναι
Καταστροφική
Μπορεί να οδηγήσει ακόμη και
Στον θάνατο.
Ο συσχετισμός στον άνθρωπο δεν έχει ακόμα
Επιβεβαιωθεί
Εν τούτοις θα πρέπει να γίνεται γνωστή.
Σε μεγάλες ποσότητες για χρόνια
Οι αλληλεπιδράσεις είναι μάλλον
Άγνωστες.
Δεν υφίσταται δε
Αντιμετώπιση στην υπερδόση.
Ο ασθενής θα πρέπει να γνωρίζει την ημερομηνία
Λήξης.
Να διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου.
Σκεφτείτε καλά πριν την χρησιμοποιήσετε.
Για μεγαλύτερη ασφάλεια κρατήστε την
Σε μυστικό μέρος
Μακριά από παιδιά -
Τέτοια είναι
η αλήθεια της ύπαρξης.


50.
Απέναντι στους υακίνθους είμαι επαναστατημένος
Ένεκα που γαμώ τη λογική τους -
Απόθεμα μιας ρίζας που τρυπάει τα τσιμέντα.
Η αλήθεια είναι όλα τ’ άλλα πέρα από ‘μας
(Και τα όμορφα κορίτσια που περιφέρονται
Συγχέοντας τα αστεία).
Άνθρωποι τωρινοί
Νοερά πώς βρεθήκαμε μέσα στον Λούκα Φα Πρέστο
Ή στον Βαν Ντόνγκεν;
Δεν είναι να μιλάμε σαν τυπωμένη σελίδα.
Τα μυστήρια του πόνου λύνονται με τη διάρκεια.
Όπως οι ποιητές που αγαπούν τα τερτίπια
Δε σκίζουν τίποτα
Άλλο από φρονιμάδα.

Δεν είναι δυνατόν αγαπητέ μου να πιστεύεις αυτά τα πράγματα.


52.
Έδωσα εντολή στη μεσημεριανή σύννοια
Και καπνίζω στην εστία του La parole toute-puissante
Γεμάτος με τη μοναξιά άλλων ανθρώπων
Δικό μου εγώ έξω στους δρόμους συνωστισμένο•

Θα ήθελα να ήμουν σε όλους άγνωστος
Η όψη του ιερόσυλου
Στο πρόσωπο ενός βρέφους λίγων ωρών•

Η βροχή πέφτει οπλές άλλες γυμνές κι άλλες πεταλωμένες
Κάποιες λέξεις τις λέω σιγανά.

Συνεχίζω να εξασκούμαι.


54.
Ούτε ένας θεός ημίγυμνος πουθενά κρεμασμένος
ούτε με δεκάξι χέρια πάνοπλος ή με κλειστά τα μάτια
βουτηγμένος στη σιωπή.
Θέλω να πω κάτι να σε τρομάξω.
Θάλασσες αποκόβονται για να ‘ρθει κάτι καταπάνω σου.
Όλα τα παιδιά θα γεννιούνται τυφλά στο εξής.
Η μάνα σου έχει γκόμενο το διάβολο.
Στην άκρη αυτής της πόλης μεγαλώνει ένα δέντρο
που μόνο μουγκρητά βγάζει.
Όλα τα δάκρυα που κλαις μιλούν τη γλώσσα των σπιτικών λικέρ.
Στο φοβερό κατώφλι των ικεσιών που εμφανίζονται
οι νεκροί για να βοηθήσουν
αρνείσαι την πόρτα να ανοίξεις.


55.
Σηκώνομαι για να νικήσω.
Κάθομαι κάθε πρωί να γράψω και
(μη φοβάστε, οι λέξεις δεν κυλούν μακριά
σε διαλυμένες σπείρες)
τα κυπαρίσσια στην Τοσκάνη έχουν πάψει
να ποζάρουν άλλο για φωτογραφίες.
Ο λίγος θάνατος που ξέρω,
πάνω στις τρίχες των ποδιών μου.
Λες και με έχει προειδοποιήσει
κάποια παρέα τρελαμένων πνευμάτων.


56.
Στροφές ζεστών λέξεων
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον
Περιορίζουν τις διαστάσεις.
Βάζω όσο αίσθημα χρειάζεται,
Ποτέ παραπάνω.
Πιο πολύ θαυμάζω τον Πραξιτέλη
Παρά τον Ερμή.
Ώσπου η νύχτα να γίνει παρθένα
Ώστε το να είναι να γράφεις.

6 σχόλια:

Churchwarden είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Φαίδρα φις είπε...

αιώνιο το ερώτημα -για μένα ερώτημα,για σας ενδεχομένως βεβαιότητα με τον τρόπο που έχει αποδοθεί στους στίχους σας,εννοώ την τελευταία στροφή-
αν ξεπερνά κάποτε το δημιούργημα τον δημιουργό...

μου άρεσε πολύ το ποίημά σας αυτό,ελπίζω να καταφέρω να διαβάσω κι άλλα στο μέλλον.

χαίρετε

Churchwarden είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Νατάσα Ζαχαροπούλου είπε...

Ἀπό τά καλλίτερα βιβλία πού ἔχω στά ράφια μου θεωρῶ τίς ἀνθολογίες κινέζικης καί ἰαπωνικῆς ποίησης, πού ἔχετε μεταφράσει. Τώρα πού βρῆκα τόν χῶρο σας θά ἀπολαύσω καί τίς ὑπόλοιπες δημιουργίες σας.

sylfaen είπε...

Έτσι που ψάχνοντας για τον φίλο σου, και αναζητώντας το δέρμα βρέθηκα εδώ.
Και μου χες λείψει στ' αλήθεια. Θέλω να σε διαβάζω μέχρι να βρω τον ρυθμό αν και νομίζω ότι είναι εγγεγραμένος περισσότερο από όσο νομίζω
στα φρύδια μου. Όπως τότε που διάβασα τον Ερωτόκριτο σε 8 ώρες και όταν σηκώθηκα από την καρέκλα νόμιζα ότι θα μιλήσω κρητικά και έμμετρα. Τότε 20 χρονώ.
Ελπίζω να με αναγνώρισες, ψάχνοντας έναν φίλο σου και με ψευδώνυμο που έκλεψα απο έτερο.
Όταν τον ρώτησα ποια είναι η αγαπημένη του γραμματοσειρά. Ο τρόπος που απάντησε καρφωμένος, τον ξορκίζω ένα χρόνο τώρα στα δίχτυα του εικονικού εις μάτην.
Μην με καρφώσεις. Είναι ωραία η σιωπή, μην κοιτάς που εγώ δεν άντεξα και σου μίλησα.
Στα επόμενα ποτά.

NickP. είπε...

Αγαπητέ κύριε Γιάννη Λειβαδά,

Γεια σας,

Διάβασα το κειμενό σας "Σχετικά με τον Γκίνσμπεργκ και το "Ουρλιαχτό" και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον,θα ήθελα να διαβάσω κάποια στιγμή την μετάφρασή σας του Ουρλιαχτού.
Είμαι επίσης αναγνώστης του blog σας,αυτή είναι η διεύθυνση του δικού μου http://www.nikospanagopoulos.blogspot.com/ στο οποίο δημοσιεύω ποιήματά μου,αν θέλετε διαβάστε κάποια απο αυτά και πείτε μου την γνώμη σας.

Σας ευχαριστώ πολύ και σας χαιρετώ εγκάρδια

Νίκος Παναγόπουλος