ΡΟΜΠΕΡΤ ΚΡΗΛΥ (Robert Creeley) - ΕΠΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ Μετάφραση ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΕΙΒΑΔΑΣ

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ



Μέσα στο κεφάλι μου ένα κοινό δωμάτιο,

ένας κοινός τόπος, ένα κοινό τραγούδι,

ένας κοινός πλούτος, μία κοινή καταδίκη

μέσα στο κεφάλι μου. Τα μάτια μου κλείνω.

Τα άλογα τρέχουν. Απέραντοι είναι οι ουρανοί,

και γαλανή των περαστικών μου σκέψεων η έκπληξη

μέσα στο κεφάλι μου. Τι είναι αυτό το διάστημα

που εδώ πέρα βρήκα, τι είναι αυτός ο τόπος

αν όχι εγώ μονάχα; Μες στο κεφάλι μου, το πρόσωπο ποιανού;



Ξέρω έναν άνθρωπο


Όπως είπα στον

φίλο μου, γιατί πάντοτε

μιλάω, _ Τζον, του είπα

που δεν ήταν τ’ όνομά

του, το σκοτάδι μάς κυκ-

λώνει, τι θα κάνουμε

γι’ αυτό, ή για κάτι άλλο,

θα, και γιατί όχι, αγοράσουμε

ένα μεγάλο φοβερό αμάξι,

οδήγα, είπε ‘κεινος, για

όνομα του θεού, κοίτα

που πηγαίνεις.



Η προειδοποίηση


Για την αγάπη – θ’ άνοιγα

το κεφάλι σου στα δυο και

θα ‘βαζα ένα κερί

πίσω απ’ τα μάτια σου.

Η αγάπη είναι μέσα μας νεκρή

άμα ξεχάσουμε

τις ιδιότητες ενός φυλαχτού

και του γρήγορου αιφνιδιασμού.



Το μπλουζ του Τζακ


Θα στρίψω

έναν πίθηκο και θα τον καπνίσω, θα

βάλω έναν ελέφαντα στη χύτρα. Έξω θα

βγω και ποτέ δεν θα γυρίσω πίσω.

Τι καλύτερο απ’ αυτό.

Να ‘χεις ξαπλώσει, με την

πλάτη κάτω με τα

μάτια σου στο τοπίο.

Ω το τοπίο είναι γαλάζιο, το είδα

κι αυτό, κι εσένα χθες,

με μάτια κόκκινα και μπλε

γεμάτα τρόμο.

Θα στρίψω

το χαλί και θα το καπνίσω, θα

βάλω στο γκαράζ το αυτοκίνητο και θα

ξεψυχήσω, σαν ένα αρχαίο κερί θλιμμένο.



Ο ΛΟΦΟΣ


Πάει καιρός από τότε που ήμουν

κάτι που μια φορά με γύρισε πίσω,

κι έκανε το κεφάλι μου

ένα ψυχρό όργανο.

Είν’ απλό

να ομολογήσω. Έγινε τότε

για να φύγω μακριά, να φύγω μακριά,

για να ξαναγυρίσω.

Μα κείνη η μορφή, πρέπει να πω,

πως είναι νεκρή μέσα μου, τελείως,

και δεν θα της επιτρέψω

να ξαναεμφανιστεί-

Λέει διαστροφή, την εσκεμμένη,

την μεγαλόψυχη σκληρότητα,

που είναι μέσα μου

σαν ένας λόφος.




ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ


Είχα ζητήσει μία ήσυχη διαθήκη

και είχα ζητήσει, σε άλλα ανάμεσα,

ένα τραγούδι.

Αυτό θα ήταν

κάτι σαν μονοτονία.

(Μία χάρη

απλούστατα. Πολύ πολύ ήσυχη.

Έναν ψίθυρο κάποιας χαμένης

κίχλης, παρότι ποτέ δεν έχω δει καμιά.

Πράγμα που εσύ ήσουν τότε. Καθισμένη

κι τόσο, γαλήνια, ίδια τόσο πολύ με αυτήν εδώ την ησυχία.

Ένα τραγούδι.

Και από σένα τώρα την ένδειξη, πράγματι, ενός ολικού

απείρου

(που δεν είναι άτολμη, ή αν είναι,

δεν είναι πια σημαντική.

Ένα τραγούδι.

Που κάποιος λέει, αν το λέει,

με προσοχή.



ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ


Εξακολουθεί να έχει νόημα

να ξέρω εντέλει το τραγούδι.

Την σοφία μου την έχω

λόγω απελπισίας για κάτι καλύτερο.

Είμαι όλος ζητιάνος,

είμαι όλος αυτιά.

Σύντομα θα πουληθούν τα πάντα

και θα μπορέσω στην βάση μου να επιστρέψω

ξανά μόνος

και να προσπαθήσω άνθρωπος να γίνω.

Δεν υπάρχουν σχόλια: